Ὀφείλουμε νά προετοιμαστοῦμε μέ ἰδιαίτερη προσοχή γιά τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς. Θά ἔλθουμε βέβαια μέ τήν ἁμαρτωλότητά μας, ἅς ἔλθουμε ὅμως ἐντελῶς ἀνοικτοί, μέ ὅλο τόν ἔνθεο πόθο μας, πεινασμένοι καί διψασμένοι γιά τόν ἐρχομό τοῦ Κυρίου πού θά δώσει ζωή στίς ψυχές μας, πού θ’ ἀλλάξει τή ζωή μας, πού θά γεμίσει τό χάσμα τό ὁποῖο χωρίζει μέσα μας τό θεοειδές ἀπό αὐτό πού ἀκόμα ἀνήκει στή φθορά, τήν ἁμαρτία καί τό θάνατο.  (Συνέχεια...)




11/6/2024, Πως θα γνωρίσουμε τον Θεό,

Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης


Πολύ μας αγαπάει ο Κύριος- αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε Εκείνος κατά το μέγα Του έλεος. Γέρασα και ετοιμάζομαι για το θάνατο και γράφω την αλήθεια από αγάπη για τους ανθρώπους. Το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε ο Κύριος, θέλει να σωθούν όλοι, να γνωρίσουν όλοι το Θεό.Ήμουνα χειρότερος κι από έναν βρωμερό σκύλο, εξαιτίας των αμαρτιών μου- σαν άρχισα όμως να ζητώ συγχώρηση από το Θεό, Αυτός μου έδωσε όχι μόνο τη συγχώρηση αλλά και το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, εν Πνεύματι Αγίω, γνώρισα το Θεό. (Συνέχεια...)




Αυτά όμως τα άφθονα χαρίσματα του Θεού δεν δόθηκαν στον παπα-Μπασιά δίχως να τον ταλαιπωρεί «σκόλοψ τη σαρκί» (Β’ Κορ. 12, 7). Δέκα περίπου χρόνια μετά την χειροτονία του προσβλήθηκε από νευρασθένεια η οποία τον έκανε να χάνει τον έλεγχο του εαυτού του: έβγαζε κραυγές, ξύριζε τα γένια και τα μαλλιά του, πετούσε έξω ό,τι έβρισκε μπροστά του. Όταν συνήλθε μετά από έξι μήνες, απέδωσε την ασθένεια στην αμαρτωλότητά του...  (Συνέχεια...)




30/5/2024, Ο Θεός μας έχει μια αδυναμία... την πονεμένη καρδιά που κράζει προς Αυτόν,

π. Ζαχαρίας Ζαχάρου



Εἶναι Θεὸς ἐλέους καὶ γι’ αὐτὸ πολὺ εὔκολα γίνεται οἰκεῖος μὲ τοὺς πιστοὺς ποὺ φέρουν πληγὴ στὰ στήθη τους, διψασμένο πνεῦμα καὶ ἀναζητοῦν τὴ δική Του ἄφθαρτη παρηγοριὰ καὶ παράκληση.
Μικρὸ μὲν πράγμα ἡ ἀνθρώπινη καρδιά, ἀλλὰ ὁλόκληρος ὁ κόσμος δὲν μπορεῖ νὰ τὴ γεμίσει. Ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ θρόνος τοῦ Βασιλέως τοῦ Μεγάλου, ὁ τόπος ὅπου ἡ αἰώνια ἡμέρα διαυγάζει καὶ Φωσφόρος ἀνέσπερος ἀνατέλλει. (Συνέχεια...)




                    26/5/2024,   Όταν αρχίζει κανείς να προσεύχεται..., 

Αγίου Σιλουανού



Ζώντας στό «περιθώριο», μακριὰ ἀπὸ τὴν ἄγρια θηριώδη αὐτὴ ζωή, μὲ φοβερὸν πόνο στήν καρδιά κράζω πρὸς τὸν Οὐρανὸ νά κατεβεῖ ὡς τὸ ἐπιπεδο τῆς γῆς μέ τὸ ὑπέροχο μυστήριό Του, νά ἀγκαλιάσει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους πού πραγματικὰ πάσχουν, νά ἀνοίξει γι’ αὐτοὺς ἄλλους ὁρίζοντες τοῦ Εἶναι, ὥστε ὁ κάθε κόπος τοῦ ἀνθρώπου νά γίνει ἐνθουσιώδης διαδικασία δημιουργίας…
Τόσο πολὺ ἀλλάζει τὸν ἀνθρωπο τὸ νά εἶναι μόνος! (Συνέχεια...)

20/5/2024, Αγάπη και επικοινωνία με όλους, αλλ' όχι θρησκευτικός συγκρητισμός, 


Οι λεπτές ισορροπίες στην επικοινωνία μετά των εκουσίως ή ακουσίως εκτός Εκκλησίας ευρισκομένων απαιτούν φωτισμό, διάκριση, ευγένεια, ποιμαντική ευαισθησία και πείρα, έμπονη προσευχή και πολλή αγάπη. Στην αγάπη κερδίζονται ή χάνονται τα πάντα.
Ακραιφνής οδηγός και στο θέμα αυτό είναι ο ιερός Χρυσόστομος, ο οποίος καθ’ όλη την εκκλησιαστική του διακονία έζησε και έδρασε σε περιβάλλοντα με Εθνικού, Ιουδαίους, αιρετικούς και σχισματικούς, και η παντοτινή έγνοια του για τον καθένα προσωπικά ήταν όπως διερωτώνταν: «πώς θα τον φέρουμε κοντά μας…»; (Συνέχεια...)



 17/5/2024, Ο Άγιος Αθανάσιος Χριστιανουπόλεως


Ο Άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε στην Καρύταινα της Γορτυνίας περί το 1640 μ.Χ. (κατά άλλους στην Κέρκυρα το 1664 μ.Χ.) και το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Κορφηνός. Οι γονείς του ονομάζονταν Ανδρέας και Ευφροσύνη και είχαν ακόμη τρία τέκνα. Υποθέτουμε πως τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στην γενέτειρά του και στην συνέχεια μάλλον φοίτησε στην περίφημη σχολή της μονής Φιλοσόφου και αργότερα, ως κληρικός, στην Κωνσταντινούπολη. (Συνέχεια...)



 11/5/2024, Η Καινούρια Κτίση,



Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δὲ μετακινεῖ τὴν τραγωδία ἀπὸ τὴ ζωή. Ὁ Χριστὸς ἦλθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ σηκώσει ὁλόκληρη τὴν τραγωδία του καὶ νὰ τὴ μεταμορφώσει σὲ νίκη, ὅσο ὅμως παραμένει ἔστω καὶ ἕνας ἁμαρτωλὸς πάνω στὴ γῆ θὰ παραμένει καὶ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ τὸ σῶμα τοῦ Ἐσταυρωμένου. Ἴσως νὰ στέκεται ἀπέναντι μας ἔτσι ἀκριβῶς καὶ στὴν αἰωνιότητα κι αὐτὸ γιατί ἡ σταύρωσή Του εἶναι τὸ σημάδι τῆς ἀπεριόριστης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. (Συνέχεια...)




 6/5/2024, Χωρίς Στεφάνι,



Μόνον το απόγευμα του Πάσχα, εις την ακολουθίαν της Αγ ά πης, κρυφά και δειλά εισείρπεν εις τον ναόν, διά ν’ ακούση το «Αναστάσεως ημέρα» μαζύ με της δούλαις και της παραμάναις.
Αλλ’ Εκείνος όστις ανέστη «ένεκα της ταλαιπωρίας των πτωχών και του στεναγμού των πενήτων», όστις εδέχθη της αμαρτωλής τα μύρα και τα δάκρυα και του ληστού το Μνήσθητί μου, θα δεχθή και αυτής της πτωχής την μετάνοιαν, και θα της δώση χώρον και τόπον χλοερόν, και άνεσιν και αναψυχήν εις τη βασιλείαν Του την αιωνίαν. (Συνέχεια...)  


4/5/2024, Ανάσταση και αιώνια ζωή είναι ο ίδιος ο Χριστός,




Η καινούργια εντολή του Χριστού δεν είναι απλώς εντολή για αγάπη με την γενικότερη έννοιά της. Άλλωστε αυτή είναι έμφυτη ως «σπερματικός λόγος» μέσα στον άνθρωπο και όλοι λίγο-πολύ αγαπούν τους συνανθρώπους τους. Το καινούργιο εδώ βρίσκεται στο «καθώς ηγάπησα υμάς». «Ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; Και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι»[4]. Ο Χριστός θυσιάστηκε για τους άλλους. Και το «καθώς ηγάπησα υμάς» σημαίνει να θυσιάζεται ο πιστός για τους άλλους. (Συνέχεια...)





Παλαιότερα Κείμενα