Ποτὲ ἄλλοτε οἱ νέοι δὲν ἀνατράφηκαν μὲ τόσο μῖσος, εἰδικὰ στὶς κοινωνίες ποὺ ἐπικρατεῖ τὸ δόγμα του «πάρτα ὅλα». Ἕνα μόνο δὲν παίρνουν: ἀγάπη. Καὶ στὴν ἔλλειψη ἀγάπης ἀπαντοῦν μὲ τὸ μῖσος. Δὲν διδάχθηκαν, οὔτε τὸ βίωσαν οὔτε τὸ συνειδητοποίησαν ὅτι ζωὴ χωρὶς ἀξίες δὲν ἔχει ἀξία. Ἐξεγείρονται καί, κτυπῶντας τὸν ἑαυτό τους μὲ ποικίλους τρόπους, νομίζουν πὼς κτυποῦν τὸ σύστημα. (Συνέχεια...)



 7/11/2024, Μοναχισμός και αιωνιότητα,



Ἡ ἐμπειρική ἐπιστήμη δέν μᾶς προσφέρει τή γνώση γιά τήν αἰωνιότητα. Ἀνήκει ὁλοκληρωτικά στήν ἐν χρόνῳ καί χώρῳ μορφή ὑπάρξεως καί εἶναι θνητή κατά τή φύση της. Ἡ ὑπηρεσία της πρός τήν ἀνθρωπότητα θά τελειώσει μαζί μέ τό τέλος τῆς γήινης ἱστορίας μας. (Συνέχεια...)




   2/11/2024, Κυριακή του πλουσίου & του Λαζάρου, 



Τὸ μεγαλύτερο θαῦμα στὴ γῆ, ἡ ἀγάπη, πάντοτε μᾶς ἐμπνέει μᾶς δίνει χαρά, εὐχαρίστηση καὶ παρ’ ὅλ’ αὐτὰ δὲν τὸ καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ ζωὴ τῆς γῆς ἤ τῆς αἰωνιότητας δὲν ἔχει ἄλλο νόημα ἀπὸ τὴν ἀγάπη κι ἔτσι ἐξακολουθοῦμε νὰ γεμίζουμε τὶς ζωές μας μὲ πράγματα ποὺ σιγὰ-σιγὰ τὴν καταστρέφουν. Τὴν ἴδια τὴν ἀγάπη τὴν κάνουμε ρηχὴ ὥστε τίποτα νὰ μὴν ἀπομένει ἀπὸ τὸ ὑπέροχο φεγγοβόλημα τῆς θεϊκῆς ἤ τῆς γήινης ἀγάπης. Αὐτὸ ὅμως εἶναι κάτι ποὺ ὅλοι γνωρίζουμε, εἶναι ἕνα θαῦμα τὸ ὁποῖο σὲ κάποιο στάδιο ἔχει ἀγγίξει τοῦ καθενός μας τὴ ζωή: γνωρίσαμε τὴν ἀγάπη τῶν γονιῶν μας κατὰ τὴν παιδικὴ ἡλικία, (Συνέχεια...)



27/10/2024, Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί

Κωστής Παλαμάς

Γνῶμες, καρδιές, ὅσοι Ἕλληνες,
ὅ,τι εἶστε, μὴν ξεχνᾶτε,
δὲν εἶστε ἀπὸ τὰ χέρια σας
μονάχα, ὄχι. Χρωστᾶτε
καὶ σὲ ὅσους ἦρθαν, πέρασαν,
θὰ ‘ρθοῦνε, θὰ περάσουν.
Κριτές, θὰ μᾶς δικάσουν
οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί.»(Συνέχεια...)



 22/10/2024, Η καύση των νεκρών από την άποψη της χριστιανικής ανθρωπολογίας και ηθικής,



Γιά τήν Ἐκκλησία ἡ ἀνθρώπινη φύση εἶναι τόσο ἱερή καί συγγενής πρός τόν Θεό, ὥστε νά μπορέσει νά ἑνωθεῖ μέ αὐτόν σέ μιά ἀδιαίρετη ὑπόσταση. Ἔτσι στήν ὑπόσταση τοῦ Χριστοῦ τό ἀνθρώπινο σῶμα ἑνώνεται ἀδιαίρετα καί ἀσύγχυτα μέ τήν Θεότητά του, ἐνῶ στίς ἀνθρώπινες ὑποστάσεις τό σῶμα δέχεται τήν ἄκτιστη θεία χάρη καί μετέχει στή θεία ζωή. Γι’ αὐτό ὁ Χριστιανός δέν ἀποστρέφεται τό σῶμα του, οὔτε θέλει νά τό ἀποβάλει ὡς ἐχθρικό, ἀλλά ἐπιθυμεῖ τήν ἐν Χριστῷ ἀνακαίνιση καί ἀφθαρτοποίησή του. Ὅποιος βλέπει τό νεκρό σῶμα ὡς λείψανο, ὡς σεβαστό δηλαδή κατάλοιπο τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως, θέλει νά τό τιμήσει.  (Συνέχεια...)


18/10/2024, Συγχωρώ σημαίνει: 




Κάποτε κάλεσαν μια γυναίκα στη Φλόριντα να μιλήσει για την προσωπική της ιστορία. Τη γυναίκα αυτή τη βίασαν, την πυροβόλησαν στο κεφάλι, την ακρωτηρίασαν βάναυσα και την άφησαν να πεθάνει. (Συνέχεια...)




 13/10/2024, Επιστολή Παύλου Μελά στη σύζυγό του



Πρὶν διαβεῖ τὰ ἑλληνοτουρκικὰ σύνορα ἀπὸ τὴ Θεσσαλία, μετέλαβε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων στὸ Μοναστήρι τῆς Μερίτσας. Γράφει:

27 Αὐγούστου 1904
«Οὐδέποτε μὲ τόσην κατάνυξιν μετέλαβα. Ὁ νοῦς μου διαρκῶς ἐστρέφετο πρὸς Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος χάριν ἡμῶν καὶ τῆς Θείας Θρησκείας Του ὑπέστη τὸ μαρτύριον. Τὸ μέγεθος τῆς θυσίας Του, τὸ μέγεθος τῆς ἀποστολῆς Του, μ’ ἔκαμναν νὰ αἰσθάνωμαι, πόσον μικροὶ καὶ πόσον μακρὰν Αὐτοῦ εὑρισκόμεθα ἀλλὰ καὶ συγχρόνως μ’ ἐνεθάρρυναν. (Συνέχεια...)



   9/10/2024, Το νοήμα του πόνου, 




Εἶναι εὔκολο κάποιος νά φιλοσοφεῖ ἤ νά θεολογεῖ γιά τόν πόνο. Ἀλλά εἶναι δύσκολο νά ἀντιμετωπίζει σωστά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος περνᾶ ἕνα δυνατό πόνο στή ζωή του. Θεωρῶ πολύ τολμηρό νά μιλᾶ κανείς γιά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος δέν πονᾶ. Σκέπτομαι ὅλους τούς ἀδελφούς μας ἁπανταχοῦ τῆς γῆς, πού πονοῦν σωματικά ἤ ψυχολογικά ἤ πνευματικά. (Συνέχεια...)  



Παλαιότερα Κείμενα