Σήμερα εἶναι μιά μικρή Μεγάλη Παρασκευή, μιά δεύτερη Μεγάλη Παρασκευή. Γιάτὶ σήμερα ὁ μεγαλύτερος ἄνδρας μεταξὺ ἐκείνων πού γεννήθηκε ἀπὸ γυναῖκα, Ἰωάννης, ὁ Πρόδρομος καὶ Βαπτιστὴς τοῦ Κυρίου, θανατώνεται. Τὴ Μεγάλη Παρασκευή, οἱ ἄνθρωποι θανατώνουν τὸν Θεό, σταυρώνουν τὸν Θεό. Στή σημερινὴ ἁγία μεγάλη γιορτή, οἱ ἄνθρωποι θανατώνουν τὸν μέγιστο ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Δέν εἶμαι ἑγώ πού ἐπέλεξε νά χρησιμοποιήσει τὴν ἔκφραση «τὸν μείζονα».(Συνέχεια...) 




26/8/2025, Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και η Πνευματική Προετοιμασία του 1821, 


Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός δεν πήρε στα χέρια του ντουφέκι, αλλά με την πνευματική και ηθική αναγέννηση των υποδούλων προετοίμασε το έδαφος για την μεγάλη Επανάσταση. Η συμβολή του στην εθνική αφύπνιση ήλθε σε μία πολύ δύσκολη εποχή, όταν το Γένος κινδύνευε να απογοητευθεί από τις πολλές και ατυχείς εξεγέρσεις. Το πέρασμά του άφησε ανεξίτηλα ίχνη στην ψυχή των υποδούλων όχι μόνο στην γενέτειρά του Αιτωλία, αλλά και στην Ήπειρο, στη Μακεδονία, στις Κυκλάδες και σε όλα τα μέρη τα οποία επισκέφθηκε κατά τις τρεις (ή τέσσερις) περιοδείες του. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Άγιος σεβόταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο και για τις ιεραποστολικές περιοδείες του πήρε διαδοχικά την ευλογία τριών Οικουμενικών Πατριαρχών.(Συνέχεια...)   


 21/8/2025, Η Πάντων Χαρά, 



Μά ποιός ἀπό μᾶς γυρεύει βοήθεια ἀπό τήν Παναγία, ἀπό τό Χριστό κι’ ἀπό τούς ἁγίους; Γυρεύουμε βοήθεια ἀπό τό κάθε τί, παρεκτός ἀπό τό Θεό. Ἀλλά τί βοήθεια μποροῦνε νά δώσουνε στόν ἄνθρωπο τά εἴδωλα τά λεγόμενα «ἐπιστήμη» καί «τέχνη»; Ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ ἀναχωρητής λέγει: «Σ’ ὅλους τοὺς δρόμους πού πορεύονται οἱ ἄνθρωποι σέ τοῦτον τόν κόσμο δέ βρίσκουν σέ κανένα τήν εἰρήνη, ὥς πού νά σιμώσουμε στήν ἐλπίδα τοῦ Θεοῦ. (Συνέχεια...) 



  15/8/2025, Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου,



Σήμερα, ὅπως καὶ σὲ κάθε γιορτὴ ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, κάνουμε κάτι πού φαίνεται παράδοξο·γιορτάζουμε τὸν θάνατο. Καὶ τὸ κάνουμε αὐτό, ὄχι γιατί χαιρόμαστε γιὰ τὸν θάνατο, ἀλλὰ γιατί χαιρόμαστε γιὰ τὴν δύναμη πού μᾶς παρέχει ἡ Ἐκκλησία νὰ ὑπερνικήσουμε τὸν θάνατο. Γιορτάζουμε τὸν θάνατο ὡς πρόσκαιρη κοίμηση. Τὸν γιορτάζουμε ὄχι ὡς κάθοδο στὸν ἅδη, ἀλλὰ ὡς ἄνοδο στὸν οὐρανό. Καὶ ὅλοι μας ἔχουμε τὴν δωρεὰ τοῦ Θεοῦ νὰ ζήσουμε ὡς κοίμηση τὸν θάνατο· δωρεὰ πού πρώτη δέχθηκε ἡ Παναγία μὲ τὴν πρόθυμη αὐτοπροσφορά της στὴν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν Εὐαγγελισμό, νὰ δεχθεῖ νὰ γεννηθεῖ ἀπὸ αὐτὴν ὁ Χριστός: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμα σου» (Λουκ. 1, 38). (Συνέχεια...)


  9/8/2025, Η των απηλπισμένων μόνη ελπίς, 



Ἡ Παναγία εἶναι ἡ μόνη ἐλπίδα. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη γιὰ τοὺς πολλοὺς ἀπελπισμένους. Μονάκριβη μάνα. Εἶχε ἀπελπιστεῖ ἀπὸ τὶς ἱκανότητες της. Δὲν στεκόταν στὰ δεκανίκια τῶν λόγων τῶν ἄλλων. Στηριζόταν στὸν σταυρὸ τοῦ Υἱοῦ της. Ὁ πόνος τὴν ὀμόρφαινε πιὸ πολύ. Στὸν κίνδυνο βρῆκε τὴ λύτρωση. Ἐπέλεξε τὴ σιωπή. Κυνηγήθηκε. Ἀγάπησε τὰ δύσκολα. Ἄντεξε στὸν πόνο. Ἄντεξε καὶ στὴν εὐτυχία τῶν μαθητῶν τοῦ Υἱοῦ της, δίχως λάθη στὶς ἐξετάσεις. Ἤξερε ν’ ἀναμένει. (Συνέχεια...)



7/8/2025, Το αιώνιο Φώς, 



 Μεταμόρφωση! Τί όμορφη, τί ωραία, τί χαρούμενη λέξη! Αντηχεί στην ψυχή και στο νου με τέτοια λαμπρότητα και πανηγυρικότητα! Για αιώνες οι Ρώσοι αγάπησαν αυτό το καλοκαίρι, την αυγουστιάτικη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Κυρίου, τότε πού, κατά τα λόγια του Θεόδωρου Τιούτσεφ, "είναι σαν ολόκληρη ή μέρα να γίνεται κρυστάλλινη και φεγγοβόλα". Σε ποιό πράγμα αναφέρεται αύτη ή γιορτή, ποιά είναι ή ουσία και ή πηγή της χαράς και του φωτός της; Κατ' αρχάς ας ακούσουμε τί λέει το ευαγγέλιο γι' αυτό το γεγονός. Ό Ιησούς, σύμφωνα με την αφήγηση του κατά Ματθαίον ευαγγελίου,(Συνέχεια...)









Τὸ συνήθιζε ὁ Κύριος ν’ ἀποσύρεται συχνὰ στήν ἔρημο, σὲ ἐρημικὲς τοποθεσίες καὶ σὲ βουνά. Τό ἔκανε αὐτὸ γιά τρεῖς λόγους: Πρῶτον, γιά νά κάνει σύντομα διαλείμματα ἀπό τίς ἐντατικὲς καὶ πολυσχιδεῖς δραστηριότητές Του, ὥστε νά χωνέψουν κι οἱ ἄνθρωποι τίς διδαχὲς Του καὶ τὰ θαύματα πού εἶχε κάνει. Δεύτερον, γιά νά δώσει τὸ παράδειγμα στόύς ἀποστόλους καὶ σὲ μᾶς πώς εἶναι ἀπαραίτητο ν’ ἀποσυρόμαστε, νά εἰσερχόμαστε στό ταμιεῖο μας (Ματθ. στ’ 6), γιά νά παραμένουμε στήν προσευχὴ μόνοι μας μὲ τὸν Θεό. Ἡ ἡσυχία κι ἡ σιωπὴ καθαρίζουν τὸν ἀνθρωπο, τοῦ διδάσκουν τὴν ὑποταγὴ στόν Θεὸ καὶ τοῦ χαρίζουν πνευματικὴ διαύγεια καὶ δύναμη. (Συνέχεια...)



  23/7/2025, Ο πλησίον μας, χαρά μας & δόξα,



Θά βλέπουμε λοιπόν ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο ὡς χαρά καί δόξα μας, ὅποιος καί νά εἶναι -ἄλλωστε τό εἶπε ὁ Κύριος, «ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ἠμῶν»-, ἔστω κι ἄν αὐτός δέν τό ἀναγνωρίζει αὐτό   
Ἔχει λοιπόν στεφάνους τό μέλλον. Ἀλλά ἔχει καί ὁ παρών καιρός. Μήν τά παρουσιάζουμε τόσο μελαγχολικά καί δύσκολα. Καί τώρα ἔχουμε χαρά. Τή στιγμή πού γνωρίζουμε τόν Χριστό, δέν φοβόμαστε τίποτα, δέν λυπόμαστε γιά τίποτα. Χαιρόμαστε χαρά μεγάλη. (Συνέχεια...)



 16/7/2025, Η Δύναμη της Μυστικής Προσευχής, 



Διότι αυτό κυρίως είναι προσευχή, όταν ανεβαίνουν οι κραυγές προς το Θεό από το εσωτερικό της ψυχής.
Και αυτό είναι γνώρισμα της βασανισμένης ψυχής, το να εκδηλώνει την προσευχή της με την προθυμία του νου και όχι με τον τόνο της φωνής. (Συνέχεια...)