Νὰ προσεύχεσθε γιὰ τοὺς ἄλλους
Μερικοὶ προσεύχονται μὲ τὴ σκέψη, μὲ τὴ διάνοια. Δὲν εἶναι δυνατὸ ὅμως νὰ ὑπάρξει προσευχὴ χωρὶς τὴ συμμετοχὴ τῆς καρδιᾶς. Στὴν προσευχὴ ἡ καρδιὰ καὶ ὁ νοῦς εἶναι ἀρρήκτως ἑνωμένα.
Νὰ προσεύχεσθε στὸ κελλί σας. Μερικοὶ μποροῦν νὰ ξυπνοῦν μία ὥρα νωρίτερα, ἄλλοι μισὴ ἄλλοι ἕνα τέταρτο ἢ δέκα λεπτά. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ καθενός. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνεται. Ἡ καρδιὰ καὶ ὁ νοῦς σας θὰ συνηθίσουν ἔτσι νὰ ζοῦν παντοῦ καὶ πάντοτε μὲ τὴν εὐχή. Ὅταν λέτε τὴν εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ, ἐμποδίζετε κάθε λογισμὸ νὰ σᾶς προσβάλλει. Οἱ ἀρχάριοι τῆς πνευματικῆς ζωῆς ὀφείλουν νὰ μάθουν νὰ ἀγωνίζονται ἐναντίον τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ σώματος.
Νὰ προσεύχεσθε τὸ βράδυ, τὸ πρωΐ καὶ τὶς ἄλλες στιγμὲς τῆς καθημερινῆς σας ζωῆς. Νὰ προσεύχεσθε γιὰ τοὺς ἄλλους. Μόνο μὲ τὴν ἑνότητα ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ θὰ μπορέσετε νὰ οἰκοδομήσετε τὴ σωτηρία σας. Νὰ προσεύχεσθε γιὰ τοὺς γύρω σας καὶ νὰ ζητεῖτε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ σᾶς εὐλογεῖ διὰ τῶν προσευχῶν τους.
Ὅταν προσευχόμαστε γιὰ κάποιον ἄρρωστο, μνημονεύουμε τὸ ὄνομα του ζητῶντας ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τὸν θεραπεύσει. Αὐτὸ δὲν εἶναι πλάνη, ἀλλὰ πραγματικότητα. Δὲν πρόκειται γιὰ πάθος, ἀλλὰ γιὰ στάση χριστιανικῆς ἀγάπης πρὸς τὸν ἀδελφό μας.
Ὅταν ὁ νοῦς μας εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου στραμμένος πρὸς τὸν Θεό, παύουν ὅλα τὰ ἐρωτήματα. Δὲν ὑπάρχει πιὰ παρὰ ἕνα ἐρώτημα: Πῶς νὰ ἀποκτήσουμε τὸ Πνεῦμα μέσα μας καὶ νὰ τὸ φυλάξουμε.
Μὲ τὴν ὁρμὴ τοῦ πνεύματος μας πρὸς τὸν Θεὸ εἶναι δυνατὸ νὰ φθάσουμε στὴν κατάσταση τῆς καθαρᾶς προσευχῆς. Ὅταν ἡ προσευχὴ γίνεται καθαρά, μία θεωρία ἄλλης τάξεως γεννιέται στὸν ἄνθρωπο. Καθετὶ ποὺ ἀφομοίωσε στὸν κόσμο αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἐμπειρία ἢ τὴ μελέτη ξεπερνιέται. Στὴν κατάσταση τῆς προσευχῆς ὁ ἄνθρωπος δὲν γνωρίζει οὔτε τὴν ἡλικία οὔτε τὴν κοινωνικὴ καὶ ἱεραρχική του θέση. Ὅλες οἱ λεπτομέρειες τῆς ἐπίγειας ζωῆς ὑπερβαίνονται. Ἔτσι κατανοεῖται καλύτερα τὸ νόημα τοῦ λόγου τοῦ Χριστοῦ: «Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ Ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδὲν» (Ιωάν. 16,23).
Ποιά στάση νὰ κρατᾶμε στὴν ἐκκλησία; Πρέπει νὰ στεκόμαστε μὲ ἔνταση καὶ αὐτοσυγκέντρωση· νὰ ἔχουμε ἔνταση, δηλαδὴ μεγάλη προσοχή, ὥστε νὰ μὴν διαχέεται ὁ νοῦς μας μὲ ἐπιφανειακὰ πράγματα καὶ ἀλλότριες σκέψεις.
Ὅταν ὁ νοῦς μας εἶναι ἐλεύθερος ἀπὸ τὰ πάθη, ἡ παραμορφωμένη ἀπὸ τὴν πτώση φύση μας ἀποκαθίσταται στὸ πρωτόκτιστο κάλλος της. Ἂν εἴμαστε κατ’ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ οἱ ἀποκαλύψεις γίνονται φυσιολογικὰ φαινόμενα. Ἡ χριστιανικὴ ὁδὸς συνίσταται στὴν πλήρωση τοῦ νοῦ καὶ τῆς καρδιᾶς μας ἀπὸ τὴν ὑπερβατικὴ γνώση τοῦ Θεοῦ.
Μόνο μὲ μακρόχρονη ἐμπειρία, ποὺ μπορεῖ νὰ διαρκέσει μῆνες καὶ χρόνια, ἀποκτᾷ κάποιος βαθμηδὸν χριστιανικὴ στάση στὴν προσευχή.
Νὰ γίνετε μωροί, μωροὶ σὰν τοὺς ἀληθινοὺς ἀσκητές! Γιατί μωροί; Γιατί νὰ εἶναι κάποιος χριστιανὸς σημαίνει νὰ ζεῖ συγχρόνως σὲ δύο ἐπίπεδα: στὸ παρὸν καὶ στὴν αἰωνιότητα.
Ἐπαναλαμβάνω: Ἂς αὐξήσουμε τώρα τὴν προσοχή μας στὸ νὰ οἰκοδομήσουμε τὴ ζωή μας.
Φυλάξτε ὅλα αὐτὰ στὴ συνείδησή σας, καὶ ἡ ζωή σας θὰ εἶναι γεμάτη ἔμπνευση, ὄχι μόνο κάθε μέρα ἀλλὰ κάθε στιγμή.
Μὴν ξεχνᾶτε αὐτὰ τὰ λόγια. Ὁ Θεός σᾶς ἔδωσε χρόνο γιὰ νὰ οἰκοδομήσετε τὴν αἰώνια σωτηρία σας. Μὴν τὸν σπαταλᾶτε!
Πηγή: Άγιος Σωφρόνιος Έσσεξ, agiazoni.gr