"Άντρα μου πάει" - Γκρεκάνικο Τραγούδι
Η ομορφιά της γλώσσας μας
Η ομορφιά της γλώσσας μας αναδύεται μέσα από τις ρωγμές του μοναχικού μας χρόνου και τόπου, σαν «φωνή αύρας λεπτής», όχι σαν «ήχος πνοής βιαίας». Έχει στιγμές άλλοτε ευφρόσυνες, άλλοτε επώδυνες, αλλά πάντοτε ανθρώπινες και αληθινές:
ΑΠΟ τις καμένες πλάκες της Γραμμικής Β, τον απόηχο του άσματος των αοιδών, τις επιτάφιες επιγραφές, τα θραύσματα των ερωτικών ελεγειών, τους μυσταγωγικούς διαλόγους του Πλάτωνα και τις νοητικές εξάρσεις του Αριστοτέλη…
ΑΠΟ τις ανυπέρβλητες μεταφράσεις εβδομήντα αλλόγλωσσων σοφών, τα σπαράγματα των ευαγγελικών παπύρων, τα συγκινημένα κοντάκια του Ρωμανού, τις υψηγορίες του Χρυσοστόμου και τους κανόνες του Δαμασκηνού και του Κοσμά (όλοι αυτοί προερχόμενοι από την Συρία...), τα χαίρε του Ακαθίστου Ύμνου….
ΑΠΟ τα μεσαιωνικά μυθιστορήματα (πάντοτε ανεκπλήρωτης αγάπης), από τον Ερωτόκριτο και την Ερωφίλη, τα «παιδικά» Ελληνικά του αγράμματου Μακρυγιάννη και την ποίηση των (κατά Σεφέρη) ποιητών μας που «δεν ήξεραν Ελληνικά», τα διηγήματα του κοσμοκαλόγερου Παπαδιαμάντη, τα δημοτικά τραγούδια, με τα ακριτικά κατορθώματα και τις ανείπωτα θλιμμένες παραλογές, τα ρεμπέτικα άσματα των περιθωριακών, τα ευφρόσυνα κάλαντα των παιδιών στις γειτονιές…
ΜΑΖΙ, βεβαίως, με χιλιάδες άλλα πράγματα, και, πάνω απ’ όλα, τη σύγχρονη, πανέμορφη προφορική μας λαλιά — με όλα τα ιδιώματα, τις διαλέκτους, τις κοινωνικές ποικιλίες και τις γλωσσικές αποχρώσεις της — που όσο τη μιλούμε, τη γράφουμε και την αγαπούμε, όχι ως απλό εργαλείο αλλά ως δύναμη πολιτισμού, τόσο μεγαλύτερη αξία της δίνουμε.
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ και μελετώντας όλη αυτή τη σπουδαία και επώδυνη διαδρομή και σκεπτόμενοι (όπως έλεγε ο Σεφέρης σε μια ομιλία του σε παιδιά) ότι
«όλα αυτά βρίσκουνται μέσα μας τώρα,
βρίσκουνται μέσα μας όλα μαζί, είναι το
μεδούλι των κοκάλων μας, και θα τα βρούμε
αν σκάψουμε αρκετά βαθιά τον εαυτό μας»,
τότε δεν μπορεί παρά να πονέσουμε και να συγκινηθούμε.
Πηγή: Γιώργος Μπάτζιος,