28/3/2026, Κυριακή Αγίας Μαρίας Αιγυπτίας,



Ἂν εἴχαμε αὐτὴν τὴν διάθεση, ὅταν φθάνουμε τὴν πόρτα τῆς Ἐκκλησίας, θὰ μπορούσαμε νὰ εἴμαστε, ἄν καὶ ἀσήμαντοι, σὰν τὴν Μαρία τὴν Αἰγυπτία. Θὰ σταματούσαμε καὶ θὰ λέγαμε, «πῶς μπορῶ νὰ μπῶ στὸν ναό;» Καὶ ἂν τὸ κάναμε αὐτὸ ὁλόψυχα, μὲ μιὰ καρδιὰ συντετριμμένη, μὲ μιὰν αἴσθηση τρόμου ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι εἴμαστε τόσο μακρυὰ ἀπὸ τὸν Θεό, τόσο ξένοι, τόσο ἄπιστοι, τότε θὰ ἄνοιγαν οἱ πόρτες, καὶ θὰ βλέπαμε ὅτι δὲν βρισκόμαστε ἁπλὰ σ’ ἕναν μεγάλο χῶρο περιτριγυρισμένο ἀπὸ τοίχους, ἀλλὰ βρισκόμαστε σ’ ἕναν τόπο ποὺ εἶναι ὁ Παράδεισος στὴν γῆ. (Συνέχεια...)



24/3/2026, Για την Θεομήτορα,



Τί ν᾽ ἀναταποδώσω ἐγώ στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, πού δέν μέ περιφρόνησε ἐνῶ ἤμουν βυθισμένος στήν ἁμαρτία, ἀλλά μ᾽ ἐπισκέφθηκε σπλαγχνικά καί μέ συνέτισε; Δέν Τήν εἶδα, ἀλλά τό Ἅγιο Πνεῦμα μοῦ ἔδωσε νά Τήν ἀναγνωρίσω ἀπό τά γεμάτα χάρη λόγια Tης καί τό πνεῦμα μου χαίρεται κι ἡ ψυχή μου παρασύρεται τόσο ἀπό τήν ἀγάπη πρός Αὐτήν, ὥστε καί μόνη ἡ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός Tης γλυκαίνη τήν καρδιά μου. (Συνέχεια..)


 20/3/2026, O Πανάγαθος Θεός τον Σταυρόν μας εχάρισεν...



 Ὁ πανάγαθος Θεός τόν Σταυρόν μᾶς ἐχάρισεν. Μέ τόν Σταυρόν νά εὐλογοῦμεν καί τά Ἄχραντα Μυστήρια, μέ τόν Σταυρόν νά ἀνοίγωμεν καί τόν Παράδεισον, μέ τόν Σταυρόν νά κατακαίωμεν καί τούς δαίμονας. Πρῶτα ὅμως καί ἐμεῖς νά ἔχωμεν τό χέρι μας καθαρόν ἀπό ἁμαρτίες καί ἀμόλυντο. Καί τότε, ὡσάν κάνωμεν τόν σταυρόν, κατακαίεται ὁ διάβολος καί φεύγει. Εἰδέ καί εἴμασθε μεμολυσμένοι μέ ἁμαρτίες, δέν πιάνεται ὁ σταυρός ὁπού κάνομεν. (Συνέχεια...)




13/3/2026, Όταν έρχεται το Άγιον Πνεύμα, τότε αρχίζεις να βλέπεις!




Πῶς; Ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸν ἐπισκέφθηκε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τοῦ λάλησε στὴν καρδιά, τοῦ φώτισε τὴν ὕπαρξη, καὶ ἡ κατάστασις του ἀλλοιώθηκε ἀπὸ μόνη της. Ὅπως, ὅταν μπαίνει σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο τὸ φώς, φεύγει τὸ σκοτάδι, καὶ τότε βλέπω τὸ χαμόγελό σας, τὰ καθάρια μάτια σας καὶ διορῶ τὶς ἁγνὲς καὶ καθαρὲς καρδιές σας, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ τὰ πάντα μέσα μας φωτίζονται καὶ παίρνουν θέση ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. (Συνέχεια...)





"Μέσα στο πλαίσιο της φαιδρότατης νηστείας, ας γίνουμε λαμπροί από το ισχυρό φως των προσευχών, προκειμένου να ξεφύγουμε από το σκοτάδι της αμαρτίας".
Ο υμνογράφος τονίζει αυτό που συνιστά το κατεξοχήν παγιωμένο σχήμα στην πνευματική ζωή: η αμαρτία δεν είναι παιχνίδι ή κατάσταση που πρέπει κανείς να την αντιμετωπίσει με ελαφριά καρδιά. Αυτό που έφερε και φέρνει απαρχής και εφεξής είναι το σκοτάδι του θανάτου. Πνευματικού πρώτιστα ως απομάκρυνσης από την πηγή της ζωής, τον Θεό, συνεπώς της έλλειψης και κάθε νοήματος για τον άνθρωπο, αλλά και σωματικού στη συνέχεια με όλα τα παρεπόμενα της οποιασδήποτε φθοράς, της αρρώστιας και του πόνου. (Συνέχεια...)



 7/3/2026, Η πιό σπουδαία ανθρώπινη γνώση,


Ορισμένοι άγιοι, όπως ο Άγιος Παύλος ο Απλός, δεν γνώριζαν καν γραφή και ανάγνωση. Όμως με τη δύναμη του πνεύματος και της ένθεης αγάπης τους ξεπερνούσαν όλο τον κόσμο. Όποιος προσεγγίζει το Θεό με αγάπη δεν είναι ικανός για έγκλημα. Όμως η γνώση που δεν έχει αγάπη για το Θεό υποκινείται από πνεύμα εριθείας, πνεύμα πολέμου και εγκληματικότητας. (Συνέχεια...)


 3/3/2026, Προσευχή και Νηστεία,



Ἡ εὐχή μου καὶ ἡ προσευχή μου, ἀδελφοὶ χριστιανοί, γιὰ σᾶς τὸ ἱερὸ ποίμνιο, ποὺ διακονῶ, εἶναι νὰ προοδεύετε πνευματικά. Ἐπιθυμῶ νὰ στερεώνεστε ὅλο καὶ περισσότερο στὴν πίστη καὶ στὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι θὰ κυλάει ὄμορφα ἡ ζωή σας, γιατί θὰ ἔχετε μέσα σας καὶ μέσα στὴν οἰκογένειά σας τὴν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας μας. (Συνέχεια..)






Ἂν ἀξιοποιήσουμε, ὅσο μποροῦμε, τὸ πνευματικὸ αὐτὸ στάδιο μὲ τὶς πολλὲς προϋποθέσεις καὶ δυνατότητες πού μᾶς δίνονται, γιὰ νὰ πλησιάσουμε περισσότερο στὸν Ἐσταυρωμένο Χριστό, γιὰ νὰ βοηθηθοῦμε ἀπὸ Αὐτὸν καὶ νὰ χαροῦμε τὴν Ἁγία Ἀνάσταση ἀλλοιωμένοι πνευματικά, ἀφοῦ θὰ ἔχουμε ζήσει πνευματικότερα τὴν Μεγάλη Σαρακοστή. Εὔχομαι καλὴ δύναμη τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιὰ νὰ ἀνεβεῖτε στὸν Γολγοθὰ κοντὰ στὸν Χριστό, μαζὶ μὲ τὴν Παναγία καὶ τὸν Προστάτη σας Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Θεολόγο, γιὰ νὰ συμμετάσχετε στὸ φρικτὸ Πάθος τοῦ Κυρίου μας. Ἀμήν. (Συνέχεια...)



 20/2/2026, Χάνουμε το νόημα της Σαρακοστής;




Ἡ πραγματικὴ αἰτία γιὰ τὴν ὁποία βαθμιαῖα χάνουμε τὴν ἐπίδραση τῆς Σαρακοστῆς στὴ ζωή μας βρίσκεται βαθύτερα. Εἶναι ἡ δική μας συνειδητὴ ἢ ἀσυνείδητη μείωση τῆς θρησκείας σὲ ἕνα ἐπιπόλαιο τυπικισμὸ καὶ συμβολισμό, πράγμα ποὺ ἀποτελεῖ ἀκριβῶς τὸ ξεστράτισμα καὶ μετριάζει τὴ σοβαρότητα τῶν ἀπαιτήσεων τῆς θρησκείας ἀπὸ τὴ ζωή μας, τὴν αἴτηση γιὰ δέσμευση καὶ προσπάθεια. (Συνέχεια...)