16/1/2025, Ρίχνω το παλιό κατάστιχο μες στη φωτιά της αγάπης του Θεού,

 Άγιος Παϊσιος



Μία μέρα ἦρθε στὸ Καλύβι ἕνα παιδὶ ποὺ ἤξερα ὅτι εἶχε παρεξηγηθεῖ μὲ κάποιον καί, ἐνῶ ἐκεῖνος τοῦ ζητοῦσε νὰ τὸν συγχωρέση, αὐτὸς δὲν τὸν συγχωροῦσε. Κάποια στιγμή μοῦ λέει: «Κάνε προσευχή, Γέροντα, νά, μὲ συγχωρέση ὁ Θεός». «Θὰ κάνω προσευχή, τοῦ λέω, νὰ μὴ σὲ συγχωρέση ὁ Θεός». Ἀλλὰ ἐκεῖνο πάλι μοῦ εἶπε: «Θέλω, Γέροντα, νὰ μὲ συγχωρέση ὁ Θεός».«Ἂν δὲν συγχωρέσης, εὐλογημένε, ἐσὺ τοὺς ἄλλους, τοῦ εἶπα τότε, πῶς θὰ σὲ συγχωρέση ἐσένα ὁ Θεός;». Ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ μακροθυμία δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὴν ἀνθρώπινη δικαιοσύνη. (Συνέχεια...)



 9/1/2025, Το αρνί και το λιοντάρι συγκατοικούν εντός του, 



Πόσο τρυφερὰ καὶ ἁπλὰ μιλάει γιά πράγματα οὐράνια! Ἀλλὰ πόσο τρομακτικὸς εἶναι σὰν λιοντάρι, ὅταν μιλάει ἐναντίον τῆς ἀδικίας τῶν ἀνθρώπων, ἐναντίον τοῦ Ἡρῴδη καὶ τῆς Ἡρῳδιάδος! Τὸ ἀρνί καὶ τὸ λιοντάρι συγκατοικοῦν ἐντός του. Ὁ παράδεισος εἶναι τόσο κοντά του, ὅπως ἡ μητέρα στό παιδὶ της. (Συνέχεια...) 




 5/1/2025, Παραμονή Θεοφανείων,



Εἴμαστε ὁ δικός Του λαός· ἡ κλίση μας στὴ γῆ εἶναι νὰ γίνουμε στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία, κατὰ τὴν σύντομη πορεία τῆς ζωῆς μας, ὅ,τι ὑπῆρξε ὁ Χριστὸς: ἡ σαρκωμένη θεϊκὴ παρουσία, εὐάλωτη στὸ μαρτύριο καὶ στὸν θάνατο· ἀδύναμη, ἐπειδὴ προσφέρεται ἐλεύθερα καὶ ὁλοκληρωτικά. Καὶ τὸ κάλεσμά μας ἀπὸ τὸν Θεὸ εἶναι ν’ ἀγωνιστοῦμε κόντρα σὲ κάθε ἁμαρτία, σὲ κάθε κακό, νὰ ἐλευθερωθοῦμε μέσω τῆς πίστης καὶ τῆς ὑπακοῆς, τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἀσκητικοῦ κόπου ἀπὸ τὸ κάθε τι ποὺ δὲν εἶναι ἄξιο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἑνωθεῖ μαζί Του. (Συνέχεια...)


 31/12/2024, Πώς δίνω αξία στον χρόνο μου;



Ὁ Μ. Βασίλειος, στυλοβάτης τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ, γνώρισε καὶ ἔζησε στὸν ὑψηλότερο δυνατὸ βαθμὸ τὴν κοινοχρησία ὄχι μόνο τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἀλλὰ καὶ τοῦ χρόνου. Ἔδωσε ὄχι μόνο τὰ ὑπάρχοντά του ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρο τὸν χρόνο τῆς ζωῆς του στοὺς ἄλλους. Ὁ Χριστιανὸς δὲν ἀντιμετωπίζει τὸν χρόνο ὡς ἀτομική του ἰδιοκτησία (Συνέχεια...)



 26/12/2024, Στην Αγία και Πάνσεπτη Γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, 


Ενώ έκανε αυτόν τον νοερό διάλογο
και καθικέτευε Εκείνον, που ξέρει όλα τα μυστικά,
ακούει τους Μάγους το Βρέφος να ζητάνε.
Κι αμέσως τους είπε: «Ποιοι είσθε;»,
κι αυτοί τη ρωτάνε: «Αλήθεια Ποια είσαι Συ,
που γέννησες Τέτοιο Παιδί;
ποιος είναι ο πατέρας και ποια η μητέρα σου;
Διότι έγινες Μητέρα και τροφός Παιδιού, χωρίς πατέρα
του Οποίου καθώς είδαμε το άστρο καταλάβαμε πως ήρθε στον κόσμο
Νέο Παιδί, ο Άχρονος Θεός. (Συνεχειά..)  


 24/12/2024, Χριστούγεννα,




Ναι όλοι περιμένουμε την ημέρα που ο Κύριος θα επιστρέψει με δόξα, το τέλος της Ιστορίας όπου θα γίνει η κρίση της ανθρωπότητας απ’ αρχής, όταν ο Θεός θα είναι τα πάντα (η μοναδική πραγματικότητα και η μοναδική αναφορά για τα πάντα δηλαδή). Ήδη όμως ο Θεός βρίσκεται ανάμεσα μας και έχουμε οπτική του προορισμού που έχει ο άνθρωπος και τι μπορεί να γίνει εφόσον έχει κοινωνία με το Θεό. (Συνέχεια...)



 23/12/2024, Αγιασμένες μέρες,




Ἡ χαρὰ τοῦ Χριστοῦ κ’ ἡ εἰρήνη εἶναι ἀλλιώτικη ἀπὸ τὴ χαρὰ κι ἀπὸ τὴν εἰρήνη τούτου τοῦ κόσμου. Γιὰ τοῦτο ὁ ἄνθρωπος ποὺ χαίρεται νὰ πηγαίνει στὴν ἐκκλησία, γιὰ νὰ πιεῖ ἀπ’ αὐτὴ τὴν ἀθάνατη βρύση τῆς ἀληθινῆς χαρᾶς καὶ τῆς εἰρήνης, λέγει μαζὶ μὲ τὸν Δαβίδ: «Ἑξαπόστειλον, Κύριε, τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου· αὐτὰ μὲ ὠδήγησαν καὶ ἤγαγον μὲ (Συνέχεια...)








Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας πρίγκιπας που ήταν μόνος και ήθελε πολύ να παντρευτεί μια όμορφη κοπέλα που θα γινόταν η αυριανή βασίλισσα. Κοντά στο παλάτι υπήρχε μια πόλη και ο πρίγκιπας συχνά ανέβαινε στην άμαξά του και επισκετπτόταν την πόλη για τις διάφορες δουλειές του πατέρα του. (Συνέχεια...)   







Παλαιότερα Κείμενα