Ἂν ὑπάρχει ἕνα γεγονὸς τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ τὸ ὁποῖο νὰ χωρεῖ στὴν ἐμπειρία μας αὐτὸ εἶναι ἡ Ἀνάσταση. Ὁλόκληρη ἡ πίστη μας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση διότι, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν», καὶ τότε «ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμὲν» (A΄ Κορ. 15. 14, 19). (Συνέχεια...)
12/5/2026, Η Ανάσταση των νεκρών,
.jpg)
Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι μόνο σῶμα. Ἔχει καί ψυχή. Καί ὅταν τό σῶμα παύει νά ὑπάρχει, ἡ ψυχή ἐξακολουθεῖ νά ζεῖ. Ἀλλά χωρίς τό σῶμα, εἶναι σάν γυμνή. Ὅταν χωρίζεται ἀπό τό σῶμα, αἰσθάνεται σάν νά ξεγυμνώνεται. Καί μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία, αἰσθάνεται φτωχότερη. Καί γι᾿ αὐτό, ἡ κάθε ψυχή μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία «προσδοκᾷ ἀνάστασιν νεκρῶν καί ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». (Συνέχεια...)
.png)
Μικρὸ μὲν πράγμα ἡ ἀνθρώπινη καρδιά, ἀλλὰ ὁλόκληρος ὁ κόσμος δὲν μπορεῖ νὰ τὴ γεμίσει. Ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ θρόνος τοῦ Βασιλέως τοῦ Μεγάλου, ὁ τόπος ὅπου ἡ αἰώνια ἡμέρα διαυγάζει καὶ Φωσφόρος ἀνέσπερος ἀνατέλλει. Ὅταν χαράξει ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου στὴν καρδιά, τότε ὁ «ὄντως ἄνθρωπος» ἀρχίζει καινούργια ζωή· «ἐξέρχεται ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας». (Συνέχεια...)
2/5/2026, Γιατί ο κόσμος δεν ευτυχεί;
.jfif)
29/4/2026, Αληθινή κι όχι ψεύτικη χαρά,
Ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ τὰ λένε χαρὲς οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶναι ἀληθινὲς χαρές· μιὰ εἶναι ἡ ἀληθινὴ χαρά, τούτη ἢ ἡ πονεμένη χαρὰ τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ξαγοράζεται μὲ τὴ θλίψη, γιὰ τοῦτο κι᾿ ὁ Κύριος τη λέγει «πεπληρωμένη», δηλ. τέλεια, ἀληθινή, σίγουρη. (Ἰω. ιστ´ 25). Κι᾿ ὁ ἅγιος Παῦλος στὶς Ἐπιστολές του λέγει πολλὰ γι᾿ αὐτὴ τὴ βλογημένη θλίψη ποὺ εἶναι συμπλεγμένη μὲ τὴ χαρά: «Ἡ λύπη γιὰ τὸν Θεό, λέγει, φέρνει ἀμετάνοιωτη μετάνοια γιὰ τὴ σωτηρία (Συνέχεια...)
27/4/2026, Μας τρώει η μιζέρια...
«Πολλές φορές μας τρώει η μιζέρια κι η κλαψοφαγούρα. Δεν μας αρέσει το ένα, δεν βλέπομε το άλλο. Ας ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας κι ας δούμε την αγάπη του Θεού, την αγάπη της Παναγίας, την αγάπη των αγίων, την ανοχή τους, τη στοργή τους, την προσφορά τους. Κι ακόμα, τα δώρα του Θεού! Τη φύση, που μας χάρισε, τα υπόλοιπα, τον εαυτό μας, την ψυχή μας την αθάνατη, το σώμα μας, που είναι τόσο υπέροχο, ώστε ο προφητάναξ Δαβίδ εθαύμαζε με την κατασκευή και τις λειτουργίες του, και δεν ήξερε τι να κάνει από τη χαρά του και τον θαυμασμό του» Γέρων Ανανίας Κουστένης (Συνέχεια...)
22/4/2026, Ανάσταση και Αιώνια Ζωή είναι ο ίδιος ο Χριστός,
...Ο ύμνος δεν λέει «Χριστός ανέστη εκ νεκρών τον θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος», αλλά «θανάτω θάνατον πατήσας». Ο Χριστός δεν νίκησε τον θάνατο με την θεϊκή παντοδυναμία του η με κάποια θαυματουργική ενέργειά του, αλλά με τον θάνατο που υπέμεινε από αγάπη προς τον άνθρωπο. Ο δίκαιος θάνατος του ανθρώπου αφανίστηκε με τον άδικο θάνατο του Θεανθρώπου. (Συνέχεια...)
(Ο Κωστής Παλαμάς ορφανός από 7 ετών περιγράφει τις τελευταίες στιγμές της μητέρας του)
προτού τής έβρει μια φωλιά να μοιάζει τη φωλιά της.
σ’ άλλη καντήλα ήθελε το φως της να το στείλει,
και ήρθε μες στα μάτια μου και πάλι ν’ ανατείλει
η υστερνή ματιά της.(Συνέχεια...)
20/4/2026, Όσιος Συμεών ο Ανυπόδητος
...περιόδευσε ιεραποστολικά, ως πρόδρομος του Πατροκοσμά, στην Αγιά, στον Τύρναβο, την Ελασσόνα, τη Λαμία, τα Σέρβια, τα Γρεβενά, τα Άγραφα, τη Θήβα, την Αθήνα, και την Ήπειρο, όπου «εκήρυττε, παρρησία και χωρίς φόβον, τον λόγον του Θεού». Σε επιστροφή του από περιοδεία, κατευθύνθηκε στην Εύβοια, όπου κάποιοι Οθωμανοί τον κατήγγειλαν στον πασά του Εγρίπου (Χαλκίδα) ότι προτρέπει τους οθωμανούς να γίνουν χριστιανοί, υβρίζοντας την ισλαμική θρησκεία. (Συνέχεια...)
11/4/2026, Τί ευτυχία η Ανάσταση!
Μέ ρώτησε:
- Ξέρεις τό τροπάριο πού λέει «Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν…»;
- Ναί, γέροντα, τό ξέρω.
- Πές το.
Ἄρχισα γρήγορα-γρήγορα:
«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τήν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου, ἀπαρχήν˙ καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν αἴτιον, τόν μόνον εὐλογητόν τῶν πατέρων Θεόν καί ὑπερένδοξον».
- Τό κατάλαβες;
- Ἀσφαλῶς τό κατάλαβα.(Συνέχεια...)