Γιορτάζουμε τὸν θάνατο ὡς πρόσκαιρη κοίμηση. Τὸν γιορτάζουμε ὄχι ὡς κάθοδο στὸν ἅδη, ἀλλὰ ὡς ἄνοδο στὸν οὐρανό. Καὶ ὅλοι μας ἔχουμε τὴν δωρεὰ τοῦ Θεοῦ νὰ ζήσουμε ὡς κοίμηση τὸν θάνατο· δωρεὰ πού πρώτη δέχθηκε ἡ Παναγία μὲ τὴν πρόθυμη αὐτοπροσφορά της στὴν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν Εὐαγγελισμό, νὰ δεχθεῖ νὰ γεννηθεῖ ἀπὸ αὐτὴν ὁ Χριστός: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμα σου» (Λουκ. 1, 38). Καὶ μὲ τὴν ἀπόλυτη αὐτὴ ὑπακοή της ἡ Παναγία ἔκανε προσιτὴ σὲ ὅλους μας τὴν δωρεὰ τῆς νίκης ἐναντίον τοῦ θανάτου. (Συνέχεια...)
15/8/2024, Η Παναγία & ο Λαός,
Σήμερα, ὅλη ἡ Ἑλλάδα μοσχοβολᾶ ἀπὸ τὸ εὐωδέστατο σκήνωμα τῆς Παναγίας, ποὺ εἶναι ἡ μητέρα τῶν ὀρφανεμένων, ἡ ἐλπίδα τῶν ἀπελπισμένων, ἡ χαρὰ τῶν θλιμμένων, τὸ ραβδὶ τῶν τυφλῶν, ἡ ἄγκυρα τῶν θαλασσοδαρμένων....
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἁγιασμένη Ἑλλάδα, κι ἀπὸ τὸ γάλα της βυζάξανε καὶ θραφήκανε οἱ ποιητές της, τὸ γάλα τῆς Παναγίας.
Ἐμεῖς αὐτὸ τὸ γάλα τὸ συχαθήκαμε, ἀλίμονο! (Συνέχεια...)
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἁγιασμένη Ἑλλάδα, κι ἀπὸ τὸ γάλα της βυζάξανε καὶ θραφήκανε οἱ ποιητές της, τὸ γάλα τῆς Παναγίας.
Ἐμεῖς αὐτὸ τὸ γάλα τὸ συχαθήκαμε, ἀλίμονο! (Συνέχεια...)
Τὸ πέμπτο εὐαγγέλιο τῆς Παναγίας εἶναι ὅλο λευκὲς σελίδες, εἶναι γραμμένο ἀπὸ θωπευτικὴ σιωπή, ἀπὸ μελάνι παραμυθίας. Εἶναι μιὰ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιά, μιὰ σεμνὴ παρουσία, ἕνα μαντήλι, ἕνα ρόδο, ἕνα κουκὶ θυμίαμα στὸ λιβανιστήρι τῆς γιαγιᾶς, μιὰ ἀχτίδα ἥλιου στὴν κλειστὴ κάμαρη, ἡ μόνη γυναικεία μορφὴ στὸ κελλὶ τοῦ ἀσκητῆ, ἡ διακόνισσα τοῦ Ἄθω, ἡ ἀρχόντισσα τοῦ Πρωτάτου, ἡ θαυματουργὸς Γερόντισσα. (Συνέχεια...)
6/8/2024, Μεταμόρφωση - Το αιώνιο Φως,
Μία λέξη κυριαρχεί σ' όλες τις ευχές, τους ύμνους και τα αναγνώσματα αυτής της εορτής. Είναι η λέξη φώς. "Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς το φώς σου το αίδιον". Ο κόσμος είναι ένα σκοτεινό, ψυχρό και τρομακτικό μέρος. Αυτό το σκοτάδι δε διαλύεται από το φυσικό φως του ήλιου. Αντίθετα, το φως του ήλιου ίσως κάνει την ανθρώπινη ζωή να φαίνεται ακόμη τρομερότερη και απελπιστικότερη καθώς η ζωή ξεχύνεται αμείλικτα και αδυσώπητα προς το θάνατο και τον αφανισμό περικυκλωμένη από πόνο και μοναξιά. (Συνέχεια...)
2/8/2024, Η Παναγία παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού,
Ὁ Κύριος ἔδωσε ἐπὶ γῆς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ὅσοι Τὸ ἔλαβαν αἰσθάνονται τὸν παράδεισο μέσα τους. Ἴσως πεῖς: Γιατί, λοιπὸν, δὲν ἔχω κι ἐγὼ μία τέτοια χάρη; Διότι σὺ δὲν παραδόθηκες στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ζεῖς κατὰ δικό σου θέλημα. Παρατηρῆστε ἐκεῖνον ποὺ ἀγαπᾶ τὸ θέλημά του. Αὐτὸς δὲν ἔχει ποτὲ εἰρήνη στὴν ψυχὴ καὶ δὲν εὐχαριστιέται μὲ τίποτε· γι’ αὐτὸν ὅλα γίνονται, ὅπως δὲν ἔπρεπε. Ὅποιος, ὅμως, δόθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἔχει τὴν καθαρὴ προσευχὴ καὶ ἡ ψυχὴ του ἀγαπᾶ τὸν Κύριο . (Συνέχεια...)
30/7/2024, "Γάμος" για ομόφυλα ζευγάρια: αντίφαση εν τοις όροις,
25/7/2024, "Είμαι η Παρασκευή"
-Παπποῦ, τί παράξενο πράγμα! Τί κάνει αὐτή ἡ γυναίκα τόση ὥρα μόνη της ἐδῶ; Δὲν φαίνεται νὰ μαζεύει χόρτα.
-Ἔτσι ἐμφανίζονται οἱ Ἅγιοι, ἀπήντησε μὲ ἁπλότητα ὁ Παπποῦς.
Τὴν ἴδια στιγμὴ γύρισε ἡ γυναίκα καὶ κοίταξε πάλι κατάματα τὸν Γέροντα, μὲ πολὺ μεγαλύτερη ἔμφαση, ὅμως, αὐτὴ τὴν φορά.
-Παπποῦ, σταθεῖτε νὰ ρωτήσαμε ποιὰ εἶναι, ἐπέμεναν οἱ ἀδελφές.
Ἀλλὰ ἐκεῖνος, χωρὶς νὰ σταματήσει νὰ ὁδηγεῖ, ἐπανέλαβε τοὺς λόγους:
-Ἔτσι ἐμφανίζονται οἱ Ἅγιοι, ξαφνικά! (Συνέχεια...)
-Ἔτσι ἐμφανίζονται οἱ Ἅγιοι, ἀπήντησε μὲ ἁπλότητα ὁ Παπποῦς.
Τὴν ἴδια στιγμὴ γύρισε ἡ γυναίκα καὶ κοίταξε πάλι κατάματα τὸν Γέροντα, μὲ πολὺ μεγαλύτερη ἔμφαση, ὅμως, αὐτὴ τὴν φορά.
-Παπποῦ, σταθεῖτε νὰ ρωτήσαμε ποιὰ εἶναι, ἐπέμεναν οἱ ἀδελφές.
Ἀλλὰ ἐκεῖνος, χωρὶς νὰ σταματήσει νὰ ὁδηγεῖ, ἐπανέλαβε τοὺς λόγους:
-Ἔτσι ἐμφανίζονται οἱ Ἅγιοι, ξαφνικά! (Συνέχεια...)
23/7/2024, Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι,
Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι
στὴ μοναξιὰ καὶ στὴ σιωπή.
Ξέρω μιὰ πράσινη ραχοῦλα…
Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ.
Ξέρω στὴ χώρα τὴ μεγάλη
τὸν πλούσιο δρόμο τὸν πλατύ,
μὲ τὰ παλάτια καὶ τοὺς κήπους…
Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ.
(Συνέχεια...)
στὴ μοναξιὰ καὶ στὴ σιωπή.
Ξέρω μιὰ πράσινη ραχοῦλα…
Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ.
Ξέρω στὴ χώρα τὴ μεγάλη
τὸν πλούσιο δρόμο τὸν πλατύ,
μὲ τὰ παλάτια καὶ τοὺς κήπους…
Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ.
(Συνέχεια...)
18/7/2024, Έτσι μόνο θα έρθει η ειρήνη της ψυχής,
Τίποτα δὲν εἶναι καλύτερο ἀπὸ τὴν εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ. Σ’ αὐτὴν ἐξοστρακίζεται κάθε πόλεμος τῶν πνευμάτων τοῦ σκότους: «ὅτι οὔκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» (Ἔφεσ. στ’ 12). Τότε ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τὸν ἐπισκιάζει καὶ βρίσκεται σὲ μιὰ εἰρηνικὴ κατάσταση. (Συνέχεια...)








