Ἄς δεχτοῦμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο καὶ ὁποιονδήποτε ὁ Θεὸς μᾶς στείλει, μὲ τὸν τρόπο πού ὁ Κύριος δέχεται ἐμᾶς στήν πορεία μας. Καί ἄς δεχτοῦμε ὅ,τι καὶ ἂν μᾶς συμβεῖ σὰν ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ, καὶ σ’ ὄλες τίς περιστάσεις. Ἄς συμπεριφερόμαστε σὰν Χριστιανοὶ. Τότε ὅλα θὰ πᾶνε καλά… (Συνέχεια...)




 26/8/2024, Τα όπλα μας ενάντια στον φόβο,



Τί φοβοῦνται οἱ λαοί στήν γῆ;
Τί φοβᾶται ὁ ἄνθρωπος στήν γῆ;
Ὁ ἕνας λαός φοβᾶται τόν ἄλλο λαό, τρέμει ὁ ἕνας λαός τόν ἄλλο λαό.
Ὁ ἄνθρωπος φοβᾶται τόν ἄλλο ἄνθρωπο, τρέμει ὁ ἕνας ἄνθρωπος ἀπό τόν ἄλλο ἄνθρωπο. (Συνέχεια...)



 18/8/2024, Η Κοίμηση της Θεοτόκου,





Γιορτάζουμε τὸν θάνατο ὡς πρόσκαιρη κοίμηση. Τὸν γιορτάζουμε ὄχι ὡς κάθοδο στὸν ἅδη, ἀλλὰ ὡς ἄνοδο στὸν οὐρανό. Καὶ ὅλοι μας ἔχουμε τὴν δωρεὰ τοῦ Θεοῦ νὰ ζήσουμε ὡς κοίμηση τὸν θάνατο· δωρεὰ πού πρώτη δέχθηκε ἡ Παναγία μὲ τὴν πρόθυμη αὐτοπροσφορά της στὴν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν Εὐαγγελισμό, νὰ δεχθεῖ νὰ γεννηθεῖ ἀπὸ αὐτὴν ὁ Χριστός: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμα σου» (Λουκ. 1, 38). Καὶ μὲ τὴν ἀπόλυτη αὐτὴ ὑπακοή της ἡ Παναγία ἔκανε προσιτὴ σὲ ὅλους μας τὴν δωρεὰ τῆς νίκης ἐναντίον τοῦ θανάτου. (Συνέχεια...) 



 15/8/2024, Η Παναγία & ο Λαός,




Σή­με­ρα, ὅ­λη ἡ Ἑλ­λά­δα μο­σχο­βο­λᾶ ἀ­πὸ τὸ εὐ­ω­δέ­στα­το σκή­νω­μα τῆς Πα­να­γί­ας, ποὺ εἶ­ναι ἡ μη­τέ­ρα τῶν ὀρ­φα­νε­μέ­νων, ἡ ἐλ­πί­δα τῶν ἀ­πελ­πι­σμέ­νων, ἡ χα­ρὰ τῶν θλιμ­μέ­νων, τὸ ρα­βδὶ τῶν τυ­φλῶν, ἡ ἄγ­κυ­ρα τῶν θα­λασ­σο­δαρ­μέ­νων....
Αὐ­τὴ εἶ­ναι ἡ ἁ­γι­α­σμέ­νη Ἑλ­λά­δα, κι ἀ­πὸ τὸ γά­λα της βυ­ζά­ξα­νε καὶ θρα­φή­κα­νε οἱ ποι­η­τές της, τὸ γά­λα τῆς Πα­να­γί­ας.
Ἐ­μεῖς αὐ­τὸ τὸ γά­λα τὸ συ­χα­θή­κα­με, ἀ­λί­μο­νο! (Συνέχεια...)





Τὸ πέμπτο εὐαγγέλιο τῆς Παναγίας εἶναι ὅλο λευκὲς σελίδες, εἶναι γραμμένο ἀπὸ θωπευτικὴ σιωπή, ἀπὸ μελάνι παραμυθίας. Εἶναι μιὰ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιά, μιὰ σεμνὴ παρουσία, ἕνα μαντήλι, ἕνα ρόδο, ἕνα κουκὶ θυμίαμα στὸ λιβανιστήρι τῆς γιαγιᾶς, μιὰ ἀχτίδα ἥλιου στὴν κλειστὴ κάμαρη, ἡ μόνη γυναικεία μορφὴ στὸ κελλὶ τοῦ ἀσκητῆ, ἡ διακόνισσα τοῦ Ἄθω, ἡ ἀρχόντισσα τοῦ Πρωτάτου, ἡ θαυματουργὸς Γερόντισσα. (Συνέχεια...) 



 6/8/2024, Μεταμόρφωση - Το αιώνιο Φως,



Μία λέξη κυριαρχεί σ' όλες τις ευχές, τους ύμνους και τα αναγνώσματα αυτής της εορτής. Είναι η λέξη φώς. "Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς το φώς σου το αίδιον". Ο κόσμος είναι ένα σκοτεινό, ψυχρό και τρομακτικό μέρος. Αυτό το σκοτάδι δε διαλύεται από το φυσικό φως του ήλιου. Αντίθετα, το φως του ήλιου ίσως κάνει την ανθρώπινη ζωή να φαίνεται ακόμη τρομερότερη και απελπιστικότερη καθώς η ζωή ξεχύνεται αμείλικτα και αδυσώπητα προς το θάνατο και τον αφανισμό περικυκλωμένη από πόνο και μοναξιά. (Συνέχεια...)




 2/8/2024, Η Παναγία παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού,



Ὁ Κύριος ἔδωσε ἐπὶ γῆς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ὅσοι Τὸ ἔλαβαν αἰσθάνονται τὸν παράδεισο μέσα τους. Ἴσως πεῖς: Γιατί, λοιπὸν, δὲν ἔχω κι ἐγὼ μία τέτοια χάρη; Διότι σὺ δὲν παραδόθηκες στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ζεῖς κατὰ δικό σου θέλημα. Παρατηρῆστε ἐκεῖνον ποὺ ἀγαπᾶ τὸ θέλημά του. Αὐτὸς δὲν ἔχει ποτὲ εἰρήνη στὴν ψυχὴ καὶ δὲν εὐχαριστιέται μὲ τίποτε· γι’ αὐτὸν ὅλα γίνονται, ὅπως δὲν ἔπρεπε. Ὅποιος, ὅμως, δόθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἔχει τὴν καθαρὴ προσευχὴ καὶ ἡ ψυχὴ του ἀγαπᾶ τὸν Κύριο . (Συνέχεια...)




 30/7/2024, "Γάμος" για ομόφυλα ζευγάρια: αντίφαση εν τοις όροις, 




Η επιχειρηματολογία υπέρ του ομόφυλου  ‘‘γάμου’’ και της συνακόλουθης υιοθεσίας είναι σαθρή. Ο ‘‘γάμος’’ αυτός εμφανίζεται ως ‘‘δικαίωμα’’ σε κάτι το οποίο, ωστόσο, είναι αδύνατο: ουδέποτε μπορούν δύο άτομα του ιδίου φύλου να συνάψουν έγγαμη συζυγία· είναι σαν να αγωνίζονται οι άντρες να τους αναγνωριστεί το δικαίωμα της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Το κακέκτυπο δεν μπορεί ποτέ να ταυτιστεί με την πραγματικότητα ή να την υποκαταστήσει. Επιπλέον, η διεκδίκηση της υιοθεσίας εκ μέρους ομόφυλων ζευγαριών παραβλέπει το γεγονός ότι το παιδί έχει ανάγκη από πατέρα και μητέρα – σε όποιες περιπτώσεις ο ένας από τους δύο απουσιάζει, το παιδί βιώνει την επώδυνη στέρηση της ορφάνιας. (Συνέχεια...)  


25/7/2024, "Είμαι η Παρασκευή"


-Παπποῦ, τί παράξενο πράγμα! Τί κάνει αὐτή ἡ γυναίκα τόση ὥρα μόνη της ἐδῶ; Δὲν φαίνεται νὰ μαζεύει χόρτα.
-Ἔτσι ἐμφανίζονται οἱ Ἅγιοι, ἀπήντησε μὲ ἁπλότητα ὁ Παπποῦς.
Τὴν ἴδια στιγμὴ γύρισε ἡ γυναίκα καὶ κοίταξε πάλι κατάματα τὸν Γέροντα, μὲ πολὺ μεγαλύτερη ἔμφαση, ὅμως, αὐτὴ τὴν φορά.
-Παπποῦ, σταθεῖτε νὰ ρωτήσαμε ποιὰ εἶναι, ἐπέμεναν οἱ ἀδελφές.
Ἀλλὰ ἐκεῖνος, χωρὶς νὰ σταματήσει νὰ ὁδηγεῖ, ἐπανέλαβε τοὺς λόγους:
-Ἔτσι ἐμφανίζονται οἱ Ἅγιοι, ξαφνικά! (Συνέχεια...)



Παλαιότερα Κείμενα