Στὴν ἐρώτηση «Γιατί ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ἐμφανιστεῖ στὴ γῆ μὲ ἀνθρώπινο σῶμα καὶ ὄχι μὲ ἄλλη μορφή;» ὁ σοφὸς ἅγιος Ἀθανάσιος ἔδωσε τὴν ἀκόλουθη ἀπάντηση:
«Ἂν ρωτοῦν γιατί δὲν ἐμφανίστηκε μὲ κάποια ἄλλη, καλύτερη, μορφὴ δημιουργίας, λ,χ. ὡς ἥλιος ἢ φεγγάρι ἢ ἄστρο ἢ φωτιὰ ἢ ἄνεμος – ἀλλὰ ἁπλῶς ὡς ἄνθρωπος, ἂς μάθουν ὅτι ὁ Κύριος δὲν ἦλθε γιὰ νὰ προβάλει τὸν ἑαυτό Του, ἀλλὰ γιὰ νὰ θεραπεύσει καὶ νὰ διδάξει τοὺς πάσχοντες (Συνέχεια...)17/12/2025, Δοκιμασίες & Παρουσία,
Αναστασίου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας (+)
Τά γεγονότα σχετικά μέ τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ὅπως τά περιγράφουν οἱ Εὐαγγελιστές Ματθαῖος καί Λουκᾶς, τονίζουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἀπό βρέφος ἀκόμη ἀντιμετωπίζει σειρά δυσκολιῶν. Γεννιέται ὕστερα ἀπό ἕνα μακρύ ταξίδι τῆς Παναγίας μητέρας Του, σέ χῶρο φτωχικό τῆς Βηθλεέμ, οἱ κάτοικοι τῆς ὁποίας μένουν ψυχροί καί ἀδιάφοροι. Ἀκολουθεῖ τό μίσος τῶν ἰσχυρῶν, τό διαβολικό σχέδιο τοῦ Ἡρώδη, ἕνας παράλογος καί ἄδικος διωγμός, πού Τόν ἀναγκάζει νά καταφύγει στήν Αἴγυπτο. Σέ ὅλες ὅμως τίς δύσκολες συνθῆκες τῆς ζωῆς τοῦ μικροῦ Ἰησοῦ δεσπόζει ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ Πατρός. Μήν ἀποροῦμε, λοιπόν, καί μήν τά χάνουμε, ὅταν βρισκόμαστε ἐμπρός σέ κακουχίες, ἐχθρότητες, ἀδικίες, φτώχεια, ἀδιαφορία καί ἀδιέξοδα. Οἱ δοκιμασίες εἶναι ἀναπόσπαστα στοιχεῖα τοῦ ἀνθρώπινου βίου. (Συνέχεια...)
10/12/2025, Η λησμονιά του θανάτου,
Μοῦ ἀρέσει, στή χριστιανική Ἀνατολή – πού ἀσχολεῖται λίγο μέ τά σχήματα – αὐτός ὁ σεβασμός, αὐτός ὁ θαυμασμός στόν γέρο. Ὁ ἄνθρωπος, πού εἶναι ἀφιερωμένος στήν πνευματική πορεία, ὁποιαδήποτε κι ἄν εἶναι ἡ ἡλικία του, ὀνομάζεται «γέροντας». Κι ἐδῶ, ἡ ὀμορφιά δέν διαχωρίζεται ἀπ’ τή σοφία καί τήν ἀγάπη. Ἀνεβαίνει ἀπό μέσα ἀπ’ τήν καρδιά. Προσέξτε τούς μοναχούς τοῦ Ἄθω ἤ τῆς Μολδαβίας, ὅταν ἡ ἡλικία τούς ἀπαλλάσσει ἀπό μιά ἐπιφύλαξη, πού συχνά μας φαίνεται ἐπιτηδευμένη, ἀλλ’ ὅμως ἀποτελεῖ τό κουκούλι τῆς χρυσαλλίδας. (Συνέχεια...)
2/12/2025, Ο Άγιος Πορφύριος & τα ανώτερα μαθηματικά
26/11/2025, Να νηστέυετε παιδιά μου,
Η μητέρα μου μ’ έμαθε νηστεία παιδιόθεν. Δεν κάνω τον υποκριτή ότι, παιδιά μου, νηστεύω, αλλά αυτά με δίδαξαν οι γονείς μου και μέχρι σήμερα αυτά τηρώ, τέκνα μου. Δεν με έβλαψε ποτέ η νηστεία κι ας έχω ασθένειες πάνω μου. (Συνέχεια..)
Έχουμε εδώ την εορτή της Εισόδου της Θεοτόκου στο Ναό. Το θέμα της εορτής είναι πολύ απλό: ένα κοριτσάκι προσάγεται από τους γονείς του στο ναό των Ιεροσολύμων....
Το νόημα όλων αυτών των γεγονότων, των λέξεων και των σκέψεων είναι απλό: από τώρα και στο εξής ο ίδιος ο άνθρωπος γίνεται ναός. Ούτε πέτρινος, ούτε θυσιαστήριο, αλλά ο άνθρωπος – η ψυχή του, το σώμα του και η ζωή του – γίνεται η ιερή και θεία καρδιά του κόσμου, τα «άγια των αγίων». Ο ένας ναός, η Παναγία – ζων και ανθρώπινος – οδηγείται σ’ έναν άλλο ναό φτιαγμένο από πέτρα, και ολοκληρώνει έτσι εκ των ένδον τη σημασία και το νόημά του. (Συνέχεια...)
«Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον ἡμᾶς». Ὅταν λέμε τὴν προσευχὴ αὐτή, συνάπτουμε μὲ τὸν Χριστὸ μιὰ προσωπικὴ σχέση, ποὺ ξεπερνᾷ τὴ λογική. Ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ εἰσχωρεῖ σιγά-σιγά μέσα μας.
Μερικοὶ προσεύχονται μὲ τὴ σκέψη, μὲ τὴ διάνοια. Δὲν εἶναι δυνατὸ ὅμως νὰ ὑπάρξει προσευχὴ χωρὶς τὴ συμμετοχὴ τῆς καρδιᾶς. Στὴν προσευχὴ ἡ καρδιὰ καὶ ὁ νοῦς εἶναι ἀρρήκτως ἑνωμένα. (Συνέχεια...)
14/11/2025, Αναμνήσεις από τις φυλακές Αϊούντ της Ρουμανίας,
-Πάτερ Δημήτριε, πῶς ἐξομολογούσατε τοὺς φυλακισμένους στὴ φυλακὴ τοῦ Ἀϊούντ;
-Πολὺ εὔκολα. Τοὺς ἐξομολογοῦσα στὸ κελί τους ἢ ἀπὸ τὸν τοῖχο. Ἂν καθόμουν μὲ τὸ στόμα στὸν τοῖχο, μὲ ἄκουγε πολὺ καλά.
-Πῶς ἐξομολογούσατε διὰ μέσου τοῦ τοίχου; (Συνέχεια...)