2/12/2025, Ο Άγιος Πορφύριος & τα ανώτερα μαθηματικά




Μετά από έναν Εσπερινό (Νοέμβριος 1988), μια κυρία που καθόταν με μεγάλη ευλάβεια καθ’ όλη τη διάρκεια του Εσπερινού στον Ναό, με πλησίασε και μου είπε να της διαβάσω τους εξορκισμούς του Μεγάλου Βασιλείου. Ευγενικά της απάντησα, ότι θα ήταν καλλίτερα να της διάβαζα μια ευχή υπέρ υγείας, γιατί εξορκισμούς διαβάζουμε σε δαιμονισμένους ανθρώπους (Συνέχεια...) 


26/11/2025, Να νηστέυετε παιδιά μου, 




Η μητέρα μου μ’ έμαθε νηστεία παιδιόθεν. Δεν κάνω τον υποκριτή ότι, παιδιά μου, νηστεύω, αλλά αυτά με δίδαξαν οι γονείς μου και μέχρι σήμερα αυτά τηρώ, τέκνα μου. Δεν με έβλαψε ποτέ η νηστεία κι ας έχω ασθένειες πάνω μου. (Συνέχεια..)
 





Έχουμε εδώ την εορτή της Εισόδου της Θεοτόκου στο Ναό. Το θέμα της εορτής είναι πολύ απλό: ένα κοριτσάκι προσάγεται από τους γονείς του στο ναό των Ιεροσολύμων....
Το νόημα όλων αυτών των γεγονότων, των λέξεων και των σκέψεων είναι απλό: από τώρα και στο εξής ο ίδιος ο άνθρωπος γίνεται ναός. Ούτε πέτρινος, ούτε θυσιαστήριο, αλλά ο άνθρωπος – η ψυχή του, το σώμα του και η ζωή του – γίνεται η ιερή και θεία καρδιά του κόσμου, τα «άγια των αγίων». Ο ένας ναός, η Παναγία – ζων και ανθρώπινος – οδηγείται σ’ έναν άλλο ναό φτιαγμένο από πέτρα, και ολοκληρώνει έτσι εκ των ένδον τη σημασία και το νόημά του. (Συνέχεια...)






«Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον ἡμᾶς». Ὅταν λέμε τὴν προσευχὴ αὐτή, συνάπτουμε μὲ τὸν Χριστὸ μιὰ προσωπικὴ σχέση, ποὺ ξεπερνᾷ τὴ λογική. Ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ εἰσχωρεῖ σιγά-σιγά μέσα μας.
Μερικοὶ προσεύχονται μὲ τὴ σκέψη, μὲ τὴ διάνοια. Δὲν εἶναι δυνατὸ ὅμως νὰ ὑπάρξει προσευχὴ χωρὶς τὴ συμμετοχὴ τῆς καρδιᾶς. Στὴν προσευχὴ ἡ καρδιὰ καὶ ὁ νοῦς εἶναι ἀρρήκτως ἑνωμένα. (Συνέχεια...)


  14/11/2025, Αναμνήσεις από τις φυλακές Αϊούντ της Ρουμανίας,



-Πάτερ Δημήτριε, πῶς ἐξομολογούσατε τοὺς φυλακισμένους στὴ φυλακὴ τοῦ Ἀϊούντ;
-Πολὺ εὔκολα. Τοὺς ἐξομολογοῦσα στὸ κελί τους ἢ ἀπὸ τὸν τοῖχο. Ἂν καθόμουν μὲ τὸ στόμα στὸν τοῖχο, μὲ ἄκουγε πολὺ καλά.
-Πῶς ἐξομολογούσατε διὰ μέσου τοῦ τοίχου; (Συνέχεια...)




  12/11/2025, Αλλόκοτοι αυτοί οι Χριστιανοί,




Αλλόκοτοι αυτοί οι χριστιανοί
στα διάφορα του βίου γεγονότα.
Στη λύπη τους χαράς θα βάλουν νότα
και στα ευχάριστα να κλαιν' είν' ικανοί .
 
Αλλόκοτοι αυτοί οι χριστιανοί,
θανάτου μνήμη προσπαθούν να έχουν πάντα.



   5/11/2025, Δεν σιωπά ο Θεός,


Ὄχι. Τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν μπορῶ....
Τί ἀξία ἔχει ἀδελφοί μου, ἐὰν μιλῶ αἰώνια γιὰ τὸν Θεὸ καὶ ὁ Θεὸς αἰώνια σιωπᾶ; Μπορῶ ἄραγε νὰ ὑπερασπιστῶ τὸ δίκαιο τοῦ Θεοῦ, ἐὰν ὁ Θεὸς δὲν τὸ θέσει ὑπὸ τὴν προστασία Του; Μπορῶ νὰ ἀποδείξω τὸν Θεὸ στοὺς ἄθεους, ἐὰν ὁ Θεὸς κρύβεται; Μπορῶ νὰ ἀγαπῶ τὰ παιδιὰ Του, ἐὰν Αὐτὸς εἶναι ἀδιάφορος ἀπέναντι στὰ παθήματά τους; (Συνέχεια...)

 




29/10/2025, Ποιητής Γιώργος Σαραντάρης - Ένας ήρωας του '40



Η πορεία προς τον θάνατο του σημαντικού ποιητή και χριστιανού στοχαστή Γιώργου Σαραντάρη κατά την απόκρουση των εισβολέων Ιταλών φασιστών αποτελεί παράδειγμα φιλοπατρίας, εγκαρτέρησης, ηρωισμού και ένθεης αντιμετώπισης του θανάτου. Ήταν η μόνη και η πιο άδικη απώλεια ποιητή κατά τον πόλεμο του 1940. Τον έκλαψαν όλοι οι ομότεχνοί του και όσοι γνώριζαν τον ίδιο και το έργο του, με το οποίο παραμένει ζωντανός, εμπνέει αγαλλίαση  και διδάσκει ορθόδοξο ήθος. (Συνέχεια...)




 28/10/2025, Από το Ημερολόγιο του Σεφέρη (28-10-1940)



Κοιμήθηκα δυὸ τὸ πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στὶς τρεῖς καὶ μισὴ μία φωνὴ μέσα ἀπὸ τὸ τηλέφωνο μὲ ξύπνησε: «ἔχουμε πόλεμο». Τίποτε ἄλλο, ὁ κόσμος εἶχε ἀλλάξει. Ἡ αὐγή, ποὺ λίγο ἀργότερα εἶδα νὰ χαράζει πίσω ἀπὸ τὸν Ὑμηττό, ἦταν ἄλλη αὐγή: ἄγνωστη. Περιμένει ἀκόμη ἐκεῖ ποὺ τὴν ἄφησα. Δὲν ξέρω πόσο θὰ περιμένει, ἀλλὰ ξέρω πὼς θὰ φέρει τὸ μεγάλο μεσημέρι. Ντύθηκα κι ἔφυγα ἀμέσως.(Συνέχεια...)





  23/10/2025, Ησυχία & Σιωπή,



Ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος φοβᾶται τὴν μοναξιά, δὲν μπορεῖ νὰ μείνει μόνος. Φοβᾶται καὶ στὶς πολυάνθρωπες πόλεις καὶ στὰ χωριὰ καὶ στὴν ἐξοχή…
Ἕνα περίεργο γεγονός: ἀφοῦ πᾶς, ἀδελφέ μου, στὸ δάσος, γιατί δὲν παρατᾶς τὸ κινητό, τὸ ραδιόφωνο ἢ τὴν τηλεόραση; Πήγαινε νὰ ἀφουγκραστεῖς τὴν μοναξιά!  (Συνέχεια...)



 17/10/2025, Παύλος Μελάς,



Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι
στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι!


Πανάλαφρος ο ύπνος σου· του Απρίλη τα πουλιά
σαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά,
(Συνέχεια...)








Μετανοῶ γιά ὅλες τίς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες, Μετανοῶ ἐνώπιόν Σου Παντελεήμων. Νά τό σπέρμα ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν βρίσκεται στό αἷμά μου.  Μέ τήν προσπάθειά μου καί τό ἔλεός Σου συμπνίγω τόν σπόρο αὐτό μέρα καί νύχτα, γιά νά μή βλαστήσουν τά ζιζάνια, ἀλλά τό καθαρό σιτάρι, στόν ἀγρό τοῦ Κυρίου. (Συνέχεια...)



 10/10/2025, Τί να θυμάσαι όταν χάνεις την ειρήνη της ψυχής σου,



Ἡ συνείδηση εἶναι ξυπνητήρι. Ὅταν σοῦ χτυπήσει, ξύπνα καὶ τρέξε νὰ κάμεις αὐτὸ ποὺ σοῦ θύμισε. Ἂν τὸ κάμεις, θὰ τὴν ἀκοῦς πάντοτε. Θὰ σὲ ξυπνάει τὴν ὥρα ποὺ πρέπει. Μὰ ἂν γιὰ μερικὲς ἡμέρες τῆς κλείσεις τὰ αὐτιά σου, καὶ εἰπεῖς μέσα σου «δὲν βαριέσαι!», τότε τὸ ξυπνητήρι αὐτὸ θὰ πάψεις νὰ τὸ ἀκοῦς· θὰ πάψει νὰ σὲ ξυπνάει. (Συνέχεια...)


   4/10/2025, Ο Κόσμος ως δώρο του Θεού στον άνθρωπο,


Ὁ κόσμος δὲν ἔχει ἔννοια, παρὰ μόνο ἂν τὸν ἀποδεχτοῦμε σὰν δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο. Ὁ κόσμος εἶναι ἡ ἄμπελος ποὺ δόθηκε στοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὸν Θεό. Ὁ κόσμος ἔγινε γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ ὄχι ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸν κόσμο, λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (18 ὄμ. εἰς Ρωμαίους). Ὅλα εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο, ἄμπελος τῆς ἀγάπης του. Μ’ ὅλα ἐπιβεβαιώνεται καὶ μᾶς μεταδίδεται ἡ πλημμύρα τῆς θείας ἀγάπης, ἡ εὐδοκία καὶ ἡ χάρη Του. (Συνέχεια...)



 29/9/2025, Όσιος Ισαάκ ο Σύρος +28 Σεπτεμβρίου



...Η φήμη του αγίου Ισαάκ έφτασε ως την Νινευί, και οι πιστοί κατόρθωσαν να πείσουν τον αρχιεπίσκοπο Γιβαρτζή να τον χειροτονήσει επίσκοπο (περί το 648). Ο Ισαάκ υπάκουσε στο θέλημα του Θεού και άρχισε να κα­θοδηγεί με πολλή σοφία το πνευματικό του ποίμνιο. ...Δεν είχαν περάσει ούτε πέντε μήνες όταν δύο πιστοί, που τον είχαν παρακαλέσει να λύσει την διαφορά τους σχετικά με την εξόφληση ενός δανείου, απέρριψαν τις συμβουλές του και του είπαν: «Άσε για την ώρα στην άκρη τις διδαχές του Ευαγγελίου». Αυτό ήταν αρκετό για να αποφασίσει να επιστρέψει στην έρημο, λέγοντας: «Εάν το Ευαγγέλιο δεν μπο­ρεί να είναι εδώ παρόν, τί ήλθα να κάνω;» Παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στο όρος Ματούτ, στην περιοχή του Μπέιτ Χουζάγιε (σημ. Κουρδιστάν), όπου ζούσαν πολλοί ασκητές και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Μονή Ραμπάν Σαμπούρ, στο όρος Τσουχτάρ (βόρειο Κουρδιστάν). (Συνέχεια...)